چه پارامترهای اینورتر بر دقت تراز آسانسور تأثیر می گذارد؟

دقت تراز آسانسور فراتر از راحتی مسافر است. این یک الزام ایمنی، دسترسی و مسئولیت دقیق را نشان می دهد. انطباق ADA نیاز به تراز دقیق کف برای جا دادن ویلچرها و وسایل حرکتی دارد. تسطیح ناسازگار خطرات جدی زمین خوردن را ایجاد می کند که منجر به صدمات احتمالی و قرار گرفتن در معرض قانونی می شود. این خرابی‌های عملیاتی - مانند برگشت، توقف‌های شدید، یا بیش از حد مجاز - اغلب به جای خرابی‌های مکانیکی ناشی از پیکربندی نادرست پارامترهای درایو هستند. تکنسین‌های میدانی معمولاً ساعت‌ها را برای بازرسی لنت‌های ترمز و نوارهای کششی هدر می‌دهند، وقتی که سیستم کنترل الکترونیکی واقعاً نقص دارد. را اینورتر آسانسور شکاف بین دستورات خام کنترل کننده آسانسور و خروجی فیزیکی موتور را پر می کند. با تبدیل سیگنال های دیجیتال به مدولاسیون دقیق ولتاژ و فرکانس، پروفیل توقف دقیق را دیکته می کند. ما نحوه تنظیم پارامترهای خاص را برای حل این مشکلات تراز کردن توضیح خواهیم داد، و مراحل عملی را برای بهینه‌سازی پیکربندی درایو شما برای دقت در سطح میلی‌متری ارائه می‌کنیم.

• تنظیم منحنی S و کاهش سرعت: پیکربندی مناسب سرعت حرکت و زمان کاهش سرعت، دفاع اولیه در برابر بیش از حد یا پایین آمدن سطح کف است.

• جبران گشتاور اجباری است: بارهای متغیر مسافر نیاز به پارامترهای دقیق قبل از گشتاور و افزایش گشتاور دارند تا از عقبگرد پس از رها شدن ترمز جلوگیری شود.

• برتری حلقه بسته: ادغام بازخورد رمزگذار با حلقه PI اینورتر آسانسور (Proportional-Integral) برای دستیابی به دقت در سطح میلی متری بدون توجه به متغیرهای محیطی ضروری است.

• پایداری احیا کننده و الکتریکی: مدیریت ولتاژ باس DC، آستانه حفاظت از اضافه ولتاژ و بایاس فرکانس برای جلوگیری از خطاهای درایو در مرحله نهایی کاهش سرعت بسیار مهم است.

• همگام سازی مکانیکی: پارامترهای اینورتر باید همزمان با زمان بندی ترمز مکانیکی تنظیم شوند. نرم افزار نمی تواند قطعات مکانیکی فرسوده را به طور کامل جبران کند.

نقش اینورتر آسانسور در تسطیح دقیق

ابتدا باید معیارهای موفقیت را برای تراز کردن آسانسور قبل از تنظیم هر پارامتر نرم افزاری تعریف کنید. استاندارد صنعت نیاز به دقت بین ± 3 میلی متر و ± 5 میلی متر در تمام شرایط بار دارد. ردیابی میانگین خطای مطلق (MAE) به تعیین کمیت این عملکرد کمک می کند. شما MAE را در چندین طبقه با استفاده از نشانگر شماره گیری یا ابزار اندازه گیری لیزری در بالابر اندازه گیری می کنید. این داده ها دقیقاً نشان می دهد که اینورتر چگونه رویکرد نهایی موتور را کنترل می کند. MAE ثابت تنظیمات پارامتر پایدار و اجزای مکانیکی سالم را نشان می دهد. MAE نامنظم به طور مستقیم به خطاهای کالیبراسیون وزن بار، تنظیم ضعیف حلقه PI، یا سیگنال های رمزگذار نوسان اشاره می کند.

تبدیل سیگنال به حرکت نیاز به کنترل الکترونیکی دقیق دارد. الف اینورتر آسانسور سیگنال های مرجع سرعت را از کنترل کننده اصلی پردازش می کند. سپس ولتاژ و فرکانس را با استفاده از مدولاسیون عرض پالس (PWM) از طریق ترانزیستورهای دوقطبی گیت عایق (IGBT) تعدیل می کند. این مدولاسیون سرعت و گشتاور دقیق موتور آسانسور را در هر میلی ثانیه از پرواز دیکته می کند. اینورتر به عنوان مغز مکانیسم بالابر عمل می کند. لحظه دقیق اعمال گشتاور ترمز الکتریکی را محاسبه می کند و اطمینان حاصل می کند که قبل از اینکه ترمز مکانیکی پایین بیاید، خودرو به آرامی به داخل منطقه کف سر می خورد.

هنگام تشخیص قابلیت های سطح بندی، باید سیستم های حلقه باز در مقابل حلقه بسته را ارزیابی کنید. سیستم های حلقه باز به شدت به جبران لغزش متکی هستند. آنها سرعت موتور را بر اساس ولتاژ خروجی و کشش جریان تخمین می زنند. دقت خط پایه آنها برای بالابرهای باری با سرعت کم یا پروژه های مدرن سازی قدیمی قابل قبول است، اما آنها با تغییرات بار سنگین دست و پنجه نرم می کنند. سیستم های حلقه بسته از بازخورد رمزگذار مستقیم نصب شده بر روی شفت موتور استفاده می کنند. آنها دقت ردیابی بلادرنگ را ارائه می‌کنند و داده‌های RPM دقیق را به درایو برمی‌گردانند. کنترل حلقه بسته برای آسانسورهای مسافربری با سرعت بالا الزامی است. بدون توجه به بار ماشین، دمای اتاق ماشین یا کشش طناب، نتایج با دقت بالا را تضمین می کند.

پارامترهای اصلی اینورتر آسانسور که بر دقت تسطیح تاثیر می گذارند

تنظیم خودکار موتور و دقت پارامتر

پارامترهای تسطیح پیشرفته کاملاً به داده های پایه دقیق متکی هستند. را اینورتر درایو آسانسور قبل از اینکه بخواهید هر سرعت تراز یا افزایش PI را تنظیم کنید، باید یک توالی تنظیم خودکار انجام دهد. شما می توانید یک تنظیم خودکار ثابت یا چرخشی را اجرا کنید. تنظیم چرخشی بهترین نتیجه را دارد زیرا موتور را بدون اتصال طناب می چرخاند. این به طور دقیق مقاومت استاتور موتور، مقاومت روتور، اندوکتانس متقابل و اندوکتانس نشتی را ترسیم می کند. همچنین جریان بی باری دقیق و ضریب توان را محاسبه می کند. در حین راه اندازی نمی توانید از این مرحله بگذرید. اگر به صورت دستی داده های پلاک نام را بدون تنظیم خودکار وارد کنید، درایو به جای واقعیت های فیزیکی بر اساس فرضیات کار می کند.

داده‌های دقیق موتور خط پایه، کارایی ردیابی بالایی را ممکن می‌سازد. اینورتر از این مدل ریاضی برای محاسبه شار مغناطیسی دقیق استفاده می کند. کنترل شار مناسب تضمین می کند که درایو مشخصات سرعت مورد نیاز را بدون انحراف در طول مرحله کاهش سرعت بحرانی ردیابی می کند. اگر نقشه موتور اشتباه باشد، اینورتر بردارهای جریان نادرست را اعمال می کند. این همیشه منجر به دقت پایین تراز کردن، گرم شدن بیش از حد موتور و صدای آکوستیک غیر ضروری در اتاق ماشین می شود.

مشخصات شتاب، کاهش سرعت، و S-Curve

زمان کاهش سرعت، فاصله توقف شما را تعیین می کند. این پارامتر زمان مورد نیاز برای انتقال از سرعت قراردادی به سرعت صفر را اندازه گیری می کند. مستقیماً بر فاصله سوئیچ کاهش سرعت بالابر تا سطح مطلق کف تأثیر می گذارد. اگر این زمان را خیلی کوتاه تنظیم کنید، ماشین ناگهان متوقف می شود و تعادل مسافران را از بین می برد. اگر آن را بیش از حد طولانی تنظیم کنید، ماشین از کف عبور می کند و دنباله ای آرام ایجاد می کند. شما باید این پارامتر را با محل فیزیکی سوئیچ های بالابر و پره خوان ها مطابقت دهید.

تنظیمات حرکتی S-Curve گوشه های تیز نمایه سرعت خطی را دور می زنند. شما چهار نرخ تند و سریع متمایز را تنظیم می کنید: شتاب اولیه، شتاب نهایی، کاهش سرعت اولیه، و حرکت تند توقف نهایی. تکان توقف نهایی برای تساوی بسیار مهم است. این پارامترها از انتقال ناگهانی جلوگیری می کنند. توقف های تند باعث پرش خودرو روی طناب های تعلیق می شود. جهش دقت تسطیح را خراب می کند و باعث می شود رمزگذار سرعت های نوسان را بخواند. منحنی های صاف S تضمین می کند که ماشین کاملاً بدون نوسان مکانیکی در سطح زمین قرار می گیرد.

هنگام تنظیم این پروفایل ها با یک معامله دائمی روبرو می شوید. کاهش سرعت تهاجمی زمان پرواز کوتاه‌تری را به همراه دارد که کارایی ترافیک ساختمان را بهبود می‌بخشد و زمان انتظار را کاهش می‌دهد. با این حال، راحتی سرنشینان را کاهش می دهد و کنترل دقیق تراز کردن را بسیار دشوارتر می کند. شما باید تعادل را با استفاده از یک رویکرد سیستماتیک پیدا کنید:

1. زمان کاهش سرعت خطی را برای مطابقت با فاصله فیزیکی کلیدهای کاهش سرعت تنظیم کنید.

2. پارامتر نهایی توقف سریع را افزایش دهید تا انتقال به سرعت خزش نرم شود.

3. ماشین را خالی اجرا کنید و فاصله توقف را اندازه بگیرید.

4. ماشین را با وزنه های تست کامل اجرا کنید و فاصله توقف را اندازه بگیرید.

5. گرد کردن منحنی S را تا زمانی تنظیم کنید که فاصله توقف در هر دو شرایط بار یکسان باشد.

سرعت خزش، محدودیت فرکانس، و فرکانس توقف

سرعت خزش سرعت نهایی تراز کردن است. این پارامتر فرکانس پایینی است که درست قبل از درگیر شدن ترمز مکانیکی استفاده می شود. خودرو با این سرعت از ناحیه درب حرکت می کند، معمولاً حدود 2 هرتز تا 5 هرتز بسته به نسبت دنده و قطر شیار. سرعت خزش پایدار به کنترل کننده اصلی زمان می دهد تا موقعیت دقیق کف را از طریق سنسورهای تراز بررسی کند. این اطمینان می دهد که ماشین قبل از قطع برق و رها کردن ترمز کاملاً در یک راستا قرار دارد.

تنظیم حداقل محدودیت فرکانس برای حفظ مغناطیسی موتور بسیار مهم است. بایاس فرکانس تضمین می کند که اینورتر آستانه قابل کنترلی را حفظ می کند. از افتادن موتور به حالت لغزش غیرقابل کنترل جلوگیری می کند. اگر فرکانس قبل از افت ترمز خیلی کم شود، کنترل الکتریکی را از دست می دهید. خودرو بر اساس عدم تعادل بار بین کابین و وزنه تعادل حرکت خواهد کرد. محدودیت های مناسب موتور را مغناطیسی نگه می دارد و بار را ثابت نگه می دارد تا زمانی که ترمز مکانیکی قدرت را بگیرد.

آستانه فرکانس توقف وضعیت استراحت نهایی را دیکته می کند. این پارامتر فرکانس دقیقی را که در آن اینورتر برق را به IGBT قطع می کند تنظیم می کند. اگر برق را با فرکانس 1 هرتز قطع کنید، بسته به سایش لنت ترمز، خودرو ممکن است چند میلی متری سر بخورد. اگر برق را با فرکانس 0.1 هرتز قطع کنید، توقف بسیار دقیق است اما ممکن است بیش از حد طول بکشد و باعث ناامیدی مسافران شود. شما باید این آستانه را با زمان تاخیر کنتاکتور ترمز هماهنگ کنید. برق باید به اندازه کافی روشن بماند تا کفشک ترمز بتواند درام یا دیسک را ببندد.

خطرات پیاده سازی با تنظیمات سرعت خزش وجود دارد. تنظیم بیش از حد آن باعث توقف های سخت و ناهموار می شود زیرا ترمز یک روتور متحرک را می گیرد. این امر به سرعت لنت های ترمز را فرسوده می کند. پایین آوردن آن باعث از کار افتادن موتور می شود. ماشین قبل از رسیدن به منطقه کف می ایستد و کنترل کننده باید یک دوره بازیابی با سرعت آهسته را آغاز کند. شما باید این پارامتر را بر اساس قابلیت‌های گشتاور کم سرعت موتور و وضوح رمزگذار تنظیم کنید.

جبران گشتاور و تنظیمات قبل از گشتاور

یکپارچه سازی وزن بار برای تسطیح ثابت در ظرفیت های مختلف مسافر بسیار مهم است. اینورتر از سیگنال های آنالوگ (معمولاً 0-10 ولت یا 4-20 میلی آمپر) از سنسورهای توزین بار نصب شده در زیر کف کابین یا روی اتصالات طناب استفاده می کند. این سنسورها وزن دقیق سرنشینان را اندازه گیری می کنند. اینورتر گشتاور راه اندازی و توقف را بر اساس این وزن تنظیم می کند. یک خودروی خالی به دلیل عدم تعادل وزنه تعادل، به گشتاور توقف متفاوتی نسبت به خودروی با بار کامل نیاز دارد. مقیاس آنالوگ باید کاملاً در پارامترهای درایو کالیبره شود تا وزن فیزیکی واقعی را منعکس کند.

پارامترهای پیش از گشتاور مانع از بازگشت به عقب در هنگام رها شدن ترمز می شوند. این عملکرد موتور را در سرعت صفر نگه می دارد. در حالی که ترمز مکانیکی بلند می شود، کنترل بار کامل را اعمال می کند. اینورتر سنسور بار را می خواند، گشتاور نگهداری دقیق مورد نیاز را محاسبه می کند و آن جریان خاص را به استاتور تزریق می کند. این امر باعث می شود که هنگام رها شدن ترمز خودرو سقوط نکند یا نپرد. این یک انتقال بدون درز از نگه داشتن مکانیکی به نگهدارنده الکتریکی را فراهم می کند، که برای حرکت صاف و تراز کردن دقیق بعدی بسیار مهم است.

افزایش گشتاور فرکانس پایین بر اصطکاک استاتیک غلبه می کند. در مرحله نهایی تراز کردن، موتور بسیار کند کار می کند. اصطکاک استاتیک در گیربکس، ریل های راهنما و شیف های انحرافی در سرعت های پایین به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. تقویت گشتاور جریان اضافی را در فرکانس های پایین تزریق می کند تا قدرت میدان مغناطیسی را حفظ کند. این ماشین را از طریق اصطکاک مکانیکی هل می دهد. این مانع از ایستادن خودرو در فاصله چند میلی متری از کف می شود و تضمین می کند که سرعت خزش بدون توجه به کشش مکانیکی ثابت می ماند.

تنظیم حلقه PI (Proportional-Integral).

سود متناسب (P) پاسخگویی فوری را تعیین می کند. این کنترل می کند که چگونه اینورتر به شدت به خطاهای سرعت واکنش نشان می دهد. در طول مرحله تراز کردن، رمزگذار سرعت واقعی را به درایو گزارش می دهد. اگر سرعت واقعی به دلیل اصطکاک یا بار به کمتر از سرعت خزش فرمان داده شود، بهره P فرکانس خروجی را دوباره به سمت بالا می راند. افزایش P بالا به معنای واکنش سریع است. با این حال، تنظیم بیش از حد بهره P باعث لرزش مکانیکی می شود، زیرا درایو بیش از حد اصلاح می کند و با اینرسی طبیعی موتور مبارزه می کند.

زمان انتگرال (I) خطاهای حالت پایدار را تصحیح می کند. این تضمین می کند که موتور در طول زمان سرعت خزش دقیق را حفظ می کند. این تفاوت بین یک ماشین خالی و پر را در طول نزدیک شدن نهایی جبران می کند. پارامتر I به آرامی گشتاور را اضافه یا کم می کند تا زمانی که خطای سرعت دقیقاً صفر شود. این تضمین می کند که ماشین به سطح دقیق کف برسد. زمان انتگرال کوتاهتر به معنای اصلاح سریعتر است، اما اگر خیلی کوتاه باشد، سیستم نوسان می کند.

شما به یک چارچوب تنظیم سیستماتیک برای حلقه PI نیاز دارید. همیشه اول بهره P را تنظیم کنید. برای پاسخگویی بهتر، P را افزایش دهید تا زمانی که لرزش خفیفی را در اتاق ماشین احساس کنید، سپس آن را تا 10 درصد کاهش دهید. در مرحله بعد، زمان I را تنظیم کنید تا هرگونه خطای طولانی مدت سرعت حذف شود. اگر ماشین در سطح کف شکار یا ارتعاش کند، P شما خیلی بالا یا I شما خیلی کوتاه است.

فرکانس حامل و نویز موتور

فرکانس حامل بر دقت سیگنال و مدیریت حرارتی تأثیر می گذارد. این فرکانس سوئیچینگ IGBTهای داخل درایو است. فرکانس های بالاتر (مثلاً 10 کیلوهرتز تا 15 کیلوهرتز) نویز قابل شنیدن موتور را کاهش می دهد. آنها سواری را برای مسافران آرام‌تر می‌کنند و صدای ناله‌های آزاردهنده در اتاق ماشین را کاهش می‌دهند. با این حال، فرکانس های بالا باعث گرمایش قابل توجه اینورتر می شود. آنها تلفات سوئیچینگ را افزایش می دهند، باعث گرم شدن کابل می شوند و به دلیل افزایش ولتاژ (dV/dt) به عایق سیم پیچ موتور فشار وارد می کنند.

فرکانس‌های حامل بسیار پایین (مثلاً 2 کیلوهرتز) شکل موج خروجی را کاهش می‌دهند. شکل موج ضعیف و بلوکی به طور نامحسوسی بر گشتاور سرعت پایین تأثیر می گذارد. دقت تسطیح را کاهش می دهد زیرا موتور موج سینوسی کمتر کاملی را دریافت می کند. موتور ممکن است با سرعت های بسیار پایین ضربان داشته باشد یا حرکت کند و باعث یک رویکرد نهایی خشن شود. شما باید فرکانس حامل را بین 6 کیلوهرتز و 8 کیلوهرتز نگه دارید تا دقت تراز بهینه و تعادل حرارتی داشته باشید. این محدوده یک شکل موج به اندازه کافی صاف برای سرعت خزش دقیق بدون گرم شدن بیش از حد هیت سینک درایو فراهم می کند.

عیب یابی خرابی های رایج ترازسازی از طریق اینورتر موتور آسانسور

بیش از حد از سطح طبقه

Overshooting دلایل ریشه ای خاص مرتبط با اینورتر دارد. زمان کاهش سرعت اغلب خیلی طولانی تنظیم می شود. ماشین قبل از رسیدن به سرعت صفر به سادگی از مسیر خارج می شود و از سطح کف می لغزد. سرعت خزش ممکن است خیلی زیاد تنظیم شود و به ترمز شتاب زیادی برای توقف بدهد. پارامترهای تأخیر درگیر شدن ترمز مکانیکی نیز باعث این امر می شود. اگر اینورتر به ترمز بگوید که خیلی دیر پایین بیاید، یا اگر فرکانس توقف خیلی پایین تنظیم شود، قبل از تماس لنت های مکانیکی، خودرو از کف می گذرد.

استراتژی کاهش شما نیاز به تنظیمات تدریجی دارد. ابتدا موقعیت فیزیکی کلیدهای کاهش سرعت را بررسی کنید. اگر آنها درست هستند، زمان کاهش سرعت را کاهش دهید اینورتر موتور آسانسور با افزایش 0.1 ثانیه. روش را بعد از هر تغییر با یک ماشین خالی و یک ماشین کاملاً بار تست کنید. تنظیمات تاخیر افتادن ترمز را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که کنتاکتور ترمز دقیقاً زمانی که فرکانس توقف رسیده است سقوط می کند و هیچ فاصله ای بین کنترل الکتریکی و نگه داشتن مکانیکی باقی نمی گذارد.

تیراندازی کم یا توقف قبل از کف

تیراندازی کم زمانی اتفاق می افتد که حد گشتاور پیش از موعد رسیده باشد. اگر موتور برای مدت طولانی جریان بیش از حد مصرف کند، حفاظت از اضافه بار حرارتی الکترونیکی ممکن است در طول رویکرد نهایی فعال شود. اگر گرد کردن منحنی S بیش از حد تهاجمی باشد، خودرو زمان زیادی را در سرعت کم صرف می کند. این تکانه را تخلیه می کند، باعث ایجاد گرمای بیش از حد می شود و در نهایت باعث توقف قبل از تراز شدن سنسورهای تراز می شود.

برای رفع این مشکل باید پارامترهای افزایش گشتاور را تنظیم کنید. تنظیمات بایاس فرکانس خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید درایو برق را زودتر قطع نمی کند. با بررسی تنظیمات منحنی V/F یا کنترل بردار محدودیت‌های گشتاور سرعت پایین، مطمئن شوید که موتور در فرکانس‌های پایین جریان کافی دریافت می‌کند. کالیبراسیون توزین بار را بررسی کنید. اگر اینورتر فکر کند ماشین خالی است در حالی که واقعاً پر است، گشتاور کافی برای فشار دادن ماشین سنگین به چند اینچ آخر سفر اعمال نخواهد کرد.

حرکت درایو یا حرکت ناگهانی ناشی از اضافه ولتاژ

آسانسورها در هنگام کاهش سرعت، قدرت احیا کننده تولید می کنند. یک ماشین کاملاً بارگیری شده در حال پایین آمدن، یا یک ماشین خالی که به سمت بالا می رود، به عنوان یک ژنراتور عمل می کند. موتور انرژی جنبشی را به درایو برمی گرداند. اگر ولتاژ باس DC افزایش یابد، به آستانه حفاظت از اضافه ولتاژ می رسد (معمولاً حدود 750 ولت دی سی تا 800 ولت در یک سیستم 400 ولت ولت). درایو ممکن است برای محافظت از خازن های خود، نمایه کاهش سرعت را متوقف کند. حرکت می کند، بلافاصله ترمز را رها می کند و باعث توقف سخت و ناامن دور از سطح کف می شود.

فوراً پارامترهای مقاومت ترمز را بررسی کنید. مقاومت را با یک مولتی متر اندازه گیری کنید تا مطمئن شوید که با مقدار اهمی مورد نیاز مطابقت دارد و باز نسوخته است. در صورت لزوم تنظیمات مدت حفاظت از اضافه ولتاژ را تنظیم کنید. با استفاده از مانیتور صفحه کلید درایو، پایداری باس DC را در مرحله نهایی تراز کردن بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که ترانزیستور ترمز (چاپپر) به درستی روشن می شود. ارتقاء وات مقاومت ترمز یا نصب یک واحد احیا کننده اغلب افت ولتاژ مداوم در ساختمان های پرتردد را حل می کند.

تسطیح ناسازگار تحت بارهای متغیر

تسطیح ناسازگار معمولاً به خرابی توزین بار یا لغزش رمزگذار اشاره دارد. ممکن است در هنگام راه‌اندازی در مقیاس‌بندی مناسب ورودی وزن‌دهی بار شکست خورده باشید. تنظیم ضعیف پارامترهای جبران لغزش در تنظیمات حلقه باز نیز باعث این امر می شود. اینورتر نمی تواند بار را بدون اطلاعات سنسور مناسب حدس بزند. اگر سطح خودرو کاملاً خالی باشد، اما در هنگام پر شدن پایین بیاید، درایو جرم اضافه شده را جبران نمی کند.

پارامترهای ورودی آنالوگ را روی اینورتر کالیبره کنید. از مقیاس بندی دقیق گشتاور از ظرفیت خالی تا ظرفیت کامل اطمینان حاصل کنید. وزنه های آزمایشی تایید شده را در خودرو قرار دهید. پارامترهای مانیتور اینورتر را بررسی کنید تا مطمئن شوید که بارگذاری 0٪، 50٪ و 100٪ به درستی خوانده می شود. پارامترهای افست و افزایش را تا زمانی تنظیم کنید که قرائت های دیجیتال با وزن های فیزیکی مطابقت داشته باشند. اگر از سیستم حلقه بسته استفاده می کنید، کوپلینگ رمزگذار را بررسی کنید. یک انکودر شل سرعت های نادرست را گزارش می کند و باعث می شود که حلقه PI گشتاور اشتباهی را اعمال کند.

ریسک‌های پیاده‌سازی و بهترین روش‌های تنظیم پارامتر

شما باید همگام سازی مکانیکی در مقابل الکتریکی را درک کنید. تنظیم اینورتر نمی تواند لنت های ترمز فرسوده را تعمیر کند. نمی تواند طناب های تعلیق کشیده یا شیارهای شیارهای کششی فرسوده را تعمیر کند. سوئیچ های معیوب و چسبنده کاهش سرعت در بالابر را درمان نمی کند. پارامترهای اینورتر باید با واقعیت های فیزیکی تجهیزات مطابقت داشته باشد. همیشه ترمز مکانیکی را بازرسی کنید، فاصله کفشک را اندازه بگیرید و کشش فنر را قبل از تغییر حلقه های PI یا زمان کاهش سرعت بررسی کنید. نرم افزار نمی تواند از شکست مکانیکی پیشی بگیرد.

اضافه بار حرارتی الکترونیکی و رانش پارامتر خطرات قابل توجهی را به همراه دارد. دمای اتاق ماشین بر راندمان اینورتر تأثیر می گذارد. گرمای شدید دقت سنسور را کاهش داده و مقاومت سیم‌پیچ‌های موتور را افزایش می‌دهد. اطمینان حاصل کنید که پارامترهای حفاظت از اضافه بار حرارتی الکترونیکی به درستی بر اساس آمپرهای بار کامل موتور (FLA) تنظیم شده است. آنها باید موتور را بدون خاموش شدن پیش از موعد در طول توالی های تراز کردن با استفاده سنگین محافظت کنند. دمای هیت سینک درایو را در ساعات اوج ترافیک کنترل کنید تا از تهویه مناسب اطمینان حاصل کنید.

اسناد و پشتیبان‌گیری‌های پایه غیرقابل مذاکره در این زمینه هستند. قبل از ایجاد تغییرات، تمام پارامترهای پیش فرض کارخانه را ضبط کنید. از پیکربندی درایو در صفحه کلید، یک کارت SD قابل جابجایی یا یک ابزار نرم افزار رایانه شخصی نسخه پشتیبان تهیه کنید. این کار را قبل از شروع تنظیمات حلقه PI انجام دهید. قبل از تنظیم خودکار این کار را انجام دهید. قبل از تغییر منحنی های S این کار را انجام دهید. اگر تیونینگ شما سطح را بدتر می کند، به یک مسیر سریع و قابل اعتماد برای بازگشت به حالت کار نیاز دارید. هرگز یک محل کار را بدون ذخیره کردن آخرین مجموعه پارامترهای کاری ترک نکنید.

نتیجه گیری

دقت تراز کردن یک نتیجه کلی است. این به شدت به تنظیم دقیق کاهش سرعت، گشتاور، محدودیت های فرکانس و پارامترهای PI بستگی دارد. شما باید به طور سیستماتیک به این تنظیمات نزدیک شوید و قبل از تغییر نرم افزار یکپارچگی مکانیکی را تأیید کنید. این مراحل عملی بعدی را برای بهبود عملکرد آسانسور خود دنبال کنید:

1. با استفاده از یک شتاب‌سنج دیجیتالی برای اندازه‌گیری نرخ‌های تند و سریع، پروفایل‌های کاهش سرعت و ارتعاش مکانیکی در طول رویکرد نهایی، یک تحلیل کیفیت پایه پایه انجام دهید.

2. مجموعه پارامترهای اینورتر فعلی خود را بر اساس مشخصات سازنده اصلی بررسی کنید و مطمئن شوید که اطلاعات پلاک موتور با نقشه موتور داخلی درایو مطابقت دارد.

3. سنسورهای توزین بار خود را با وزنه‌های آزمایشی فیزیکی مجدد کالیبره کنید و مقیاس ورودی آنالوگ را روی اینورتر تنظیم کنید تا از پیش‌گشتاور دقیق هنگام رها شدن ترمز اطمینان حاصل کنید.

4. اگر سیستم هنوز با بارهای متغیر مشکل دارد، برای انجام یک تنظیم خودکار چرخشی و بهینه‌سازی حلقه PI پیشرفته با یک تکنسین درایو خبره مشورت کنید.

سوالات متداول

س: پارامتر سرعت خزش ایده آل برای اینورتر آسانسور چیست؟

A: بسته به نسبت موتور و گیربکس، سرعت خزش ایده آل معمولاً بین 2 هرتز و 5 هرتز متغیر است. باید آنقدر سریع باشد که از سکون جلوگیری کند، اما آنقدر کند باشد که کنترل کننده بتواند موقعیت کف را قبل از انداختن ترمز به دقت بررسی کند.

س: وزن بار چگونه بر دقت تراز آسانسور تأثیر می گذارد؟

A: وزن بار، بازخورد آنالوگ را در مورد وزن مسافر به اینورتر ارائه می دهد. اینورتر از این داده ها برای تنظیم گشتاور راه اندازی و توقف استفاده می کند. داده های دقیق بار مانع از افتادگی خودرو در زیر بارهای سنگین یا بیش از حد در هنگام خالی شدن خودرو می شود.

س: آیا پارامترهای اینورتر می توانند آسانسوری را که از کف فراتر رفته است را تعمیر کنند؟

پاسخ: بله، تنظیم پارامترهای اینورتر اغلب باعث رفع بیش از حد می شود. ابتدا باید زمان کاهش سرعت را بررسی کرده و به تدریج کاهش دهید. در مرحله بعد، تنظیمات حرکتی منحنی S را بررسی کنید و اطمینان حاصل کنید که آستانه فرکانس توقف با تاخیر ترمز مکانیکی هماهنگ است.

س: تفاوت بین اینورتر درایو آسانسور حلقه باز و حلقه بسته چیست؟

A: اینورترهای حلقه باز، سرعت موتور را با استفاده از ولتاژ و جریان، با تکیه بر جبران لغزش تخمین می زنند. اینورترهای حلقه بسته از یک رمزگذار نصب شده بر روی موتور برای بازخورد سریع سرعت استفاده می‌کنند که دقت فوق‌العاده و دقت تسطیح در سطح میلی‌متری را ارائه می‌کند.

س: چگونه حلقه PI را روی اینورتر موتور آسانسور تنظیم کنم؟

A: با افزایش سود متناسب (P) شروع کنید تا زمانی که موتور بدون لرزش به تغییرات سرعت پاسخ دهد. سپس، زمان انتگرال (I) را برای حذف خطاهای حالت پایدار تنظیم کنید، و مطمئن شوید که خودرو سرعت خزش دقیق را بدون شکار یا نوسان حفظ می کند.

س: چرا وقتی ترمز آزاد می شود آسانسور من عقب می نشیند؟

A: عقبگرد زمانی اتفاق می افتد که اینورتر قبل از بلند شدن ترمز مکانیکی، گشتاور نگهدارنده کافی اعمال نمی کند. شما باید پارامترهای قبل از گشتاور را تنظیم کنید و بررسی کنید که سنسور وزن بار داده های دقیق وزن را به درایو ارسال می کند.

س: آستانه حفاظت از اضافه ولتاژ چگونه بر کاهش سرعت آسانسور تأثیر می گذارد؟

A: در هنگام کاهش سرعت، موتور قدرت احیا کننده تولید می کند و ولتاژ باس DC را افزایش می دهد. اگر ولتاژ به آستانه حفاظتی برسد، درایو ممکن است برای محافظت از خود خاموش شود و باعث توقف شدید شود. اندازه مقاومت ترمز مناسب و پیکربندی پارامتر از این امر جلوگیری می کند.