چگونه یک اینورتر آسانسور وکتور بدون سنسور از گشتاور موتور پشتیبانی می کند؟

پروژه های نوسازی آسانسور با یک چالش مهندسی سخت مواجه هستند. شما باید کنترل دقیق گشتاور و کیفیت سواری نرم را بدون پیچیدگی مکانیکی رمزگذارهای چرخشی فیزیکی بدست آورید. رمزگذارها نقاط خرابی را اضافه می‌کنند، به کابل‌های تخصصی نیاز دارند و نصب را بر روی ماشین‌های قدیمی‌تر پیچیده می‌کنند. درایوهای پایه ولت/هرتز (V/Hz) نمی توانند گشتاور کم سرعت لازم را ارائه دهند. آنها نمی توانند از برگشت به عقب جلوگیری کنند یا از تسطیح دقیق کف تحت بارهای سنگین اطمینان حاصل کنند. این امر باعث می شود مهندسان به دنبال راه حلی قابل اعتماد باشند.

کنترل برداری بدون حسگر همان راه حل دقیق را ارائه می دهد. برای محاسبه شار روتور و تخمین لغزش از مدل‌سازی موتور ریاضی پیشرفته استفاده می‌کند. این پاسخ گشتاور نزدیک به حلقه بسته را ارائه می دهد که به طور خاص برای کاربردهای آسانسور طراحی شده است. شما بدون نصب سخت افزار خارجی به شفت موتور، پروفیل های جلوگیری از عقبگرد و شتاب صاف را دریافت می کنید. با محاسبه وضعیت دقیق مغناطیسی موتور در زمان واقعی، این درایوها فاصله بین راه اندازی های اولیه حلقه باز و سیستم های پیچیده حلقه بسته را پر می کنند.

خوراکی های کلیدی

• دقت ریاضی بر روی سخت‌افزار: کنترل برداری بدون حسگر به مدل‌سازی پیشرفته موتور و بازخورد جریان/ولتاژ برای تخمین لغزش و شار متکی است و نیاز به سنسورهای سرعت فیزیکی را از بین می‌برد.

• کنترل بردار مستقل: با کنترل بردار جریان استاتور نسبت به بردار شار روتور، این درایوها جریان مغناطیسی را از جریان تولید کننده گشتاور جدا می کنند و به گشتاور راه اندازی بالا برای کاربردهای آسانسور دست می یابند.

• وابستگی پیاده‌سازی: استقرار موفقیت‌آمیز مستلزم تنظیم خودکار استاتیک و دینامیکی دقیق برای مطابقت الگوریتم اینورتر با ویژگی‌های موتور خاص است.

• مرزهای کاربردی: در حالی که برای بالابرهای با سرعت کم تا متوسط ​​بسیار موثر است، اما نمی تواند سرعت صفر مطلق را بدون ترمز مکانیکی به طور نامحدود نگه دارد یا سرعت/گشتاور را با دقت میکرو مطلق سیستم های بردار شار حلقه بسته واقعی مدیریت کند.

مکانیک کنترل گشتاور در یک اینورتر آسانسور برداری بدون سنسور

درایوهای استاندارد V/Hz نسبت ولتاژ به فرکانس ثابتی را به پایانه های موتور اعمال می کنند. آنها کورکورانه عمل می کنند و نمی توانند به صورت دینامیکی به تغییرات بار ناگهانی واکنش نشان دهند. وقتی مسافران وارد کابین می شوند، بار فورا جابجا می شود. درایوهای V/Hz به دلیل عدم نظارت بر سرعت واقعی روتور یا شار مغناطیسی، تاخیر گشتاور شدیدی را تجربه می کنند. این باعث کیفیت پایین سواری، استارت های ناگهانی و اغلب باعث ایجاد خطاهای ایمنی در جریان اضافه می شود. آسانسورها برای بلند کردن ایمن ترمز مکانیکی به حداکثر گشتاور در سرعت صفر نیاز دارند. کنترل V/Hz به سادگی نمی تواند این قدرت شروع را فراهم کند.

جداسازی بردارهای شار و گشتاور

ریزپردازنده داخل a اینورتر آسانسور برداری بدون سنسور این کسری گشتاور را از طریق ریاضیات پیشرفته حل می کند. جریان استاتور را به دو جزء متعامد جدا می کند. یک جزء شار مغناطیسی را کنترل می کند. دیگری تولید گشتاور را کنترل می کند. از آنجایی که بردار جریان استاتور نسبت به بردار شار روتور کنترل می شود، درایو مقدار شار و گشتاور موتور را به طور مستقل تنظیم می کند. این جداسازی به درایو اجازه می دهد تا تغییرات لحظه ای گشتاور را صادر کند. حداکثر گشتاور در دسترس را در سرعت های بسیار پایین به دست می آورید. این تضمین می کند که کابین کاملاً ثابت باقی می ماند در حالی که ترمز بلند می شود.

توالی رویدادها در طول یک دستور شروع معمولی این کنترل را نشان می دهد:

1. کنترل کننده آسانسور یک سیگنال اجرا و یک فرمان جهت را به درایو ارسال می کند.

2. درایو جریان DC را به سیم پیچ های موتور تزریق می کند تا میدان شار مغناطیسی را قبل از رها کردن ترمز ایجاد کند.

3. درایو گشتاور مورد نیاز را بر اساس بازخورد بار وزنی محاسبه می کند و بردار جریان تولید کننده گشتاور را اعمال می کند.

4. درایو سیگنالی برای باز کردن کنتاکتور ترمز مکانیکی ارسال می کند.

5. موتور بار را با سرعت صفر برای کسری از ثانیه نگه می دارد در حالی که کفش های ترمز به طور فیزیکی درام یا دیسک را پاک می کنند.

6. درایو منحنی S شتاب را آغاز می کند و به آرامی فرکانس را افزایش می دهد.

مدل سازی موتور ریاضی و برآورد لغزش

بدون رمزگذار فیزیکی، درایو باید به طور مداوم موقعیت و سرعت روتور را محاسبه کند. این کار را با استفاده از نیروی الکتریکی پشتی (back-EMF)، ولتاژ و اندازه‌گیری‌های دقیق جریان انجام می‌دهد. الگوریتم داخلی یک مدل ریاضی بسیار دقیق از موتور می سازد. کشش جریان مورد انتظار را با کشش فعلی واقعی مقایسه می کند. تفاوت بین سرعت سنکرون میدان مغناطیسی و سرعت واقعی روتور در لغزش است.

درایو این لغزش را به صورت بلادرنگ محاسبه می کند و فرکانس اضافی را برای جبران آن تزریق می کند. این کار سرعت آسانسور را بدون توجه به بار ثابت نگه می دارد. اگر یک کابین با بار کامل به سمت بالا حرکت کند، موتور به جبران لغزش بیشتری نسبت به کابین خالی که به سمت بالا حرکت می کند نیاز دارد. الگوریتم برداری این را به صورت پویا مدیریت می کند و فرکانس خروجی را صدها بار در ثانیه تنظیم می کند.

واقعیت 'بدون حسگر'.

اصطلاح 'بدون حسگر' می تواند برخی از تکنسین ها را گمراه کند. در حالی که سیستم از نظر فیزیکی حلقه باز است، زیرا فاقد رمزگذار چرخشی است، از نظر ریاضی به عنوان یک سیستم حلقه بسته بسیار پاسخگو عمل می کند. کاملاً به دقت مدل موتور داخلی خود متکی است. درایو به طور مداوم داده های جریان و ولتاژ را به پردازنده سیگنال دیجیتال خود (DSP) برمی گرداند. این یک حلقه بازخورد مجازی ایجاد می کند. این سیستم به تغییرات بار در میلی ثانیه واکنش نشان می دهد و کیفیت سواری را ارائه می دهد که دقیقاً شبیه یک سیستم حلقه بسته مبتنی بر سخت افزار است.

ارزیابی روش‌های کنترل: جایی که درایو آسانسور بردار بدون سنسور قرار می‌گیرد

انتخاب معماری مناسب درایو فرکانس متغیر (VFD) موفقیت نصب آسانسور را دیکته می کند. مهندسان معمولاً بین سه روش کنترل اولیه انتخاب می کنند. درک انتظارات پایه برای هر یک به شما کمک می کند تجهیزات صحیح را برای نیازهای ساختمان خود مشخص کنید.

دسته بندی راه حل ها و رویکردها

ما کنترل آسانسور را به سه طبقه مجزا دسته بندی می کنیم. کنترل پایه V/Hz در پایین قرار دارد. کنترل بردار بدون سنسور لایه میانی را اشغال می کند. کنترل بردار شار حلقه بسته سطح بالایی را نشان می دهد. هر روش سطوح مختلفی از تنظیم سرعت، پاسخ گشتاور و پیچیدگی نصب را ارائه می دهد.

کنترل V/Hz در مقابل وکتور بدون سنسور

جهش عملکرد از V/Hz به بردار بدون حسگر عظیم است. V/Hz برای آسانسورهای مسافری مدرن به دلیل گشتاور ضعیف در سرعت پایین و کمبود کامل جبران لغزش کافی نیست. اگر از V/Hz استفاده می‌کنید، کابینی که کاملاً بارگیری شده است، وقتی ترمز بلند می‌شود، آویزان می‌شود. الف درایو آسانسور بردار بدون سنسور این افتادگی را از بین می برد. این به عنوان خط پایه قطعی برای آسانسورهای مسافری غیر رمزگذار عمل می کند. گشتاور لازم را در فرکانس‌های کسری فراهم می‌کند تا از حرکت صاف و تسطیح دقیق کف اطمینان حاصل شود.

بردار شار حلقه بسته در مقابل اینورتر بالابر حلقه باز

شما باید مبادلات را در دقت و مناسب بودن برنامه تجزیه و تحلیل کنید. سیستم‌های حلقه بسته نگه‌داشتن گشتاور با سرعت صفر مطلق و موقعیت‌یابی میکرو را ارائه می‌دهند. آنها برای بالابرهای با سرعت بالا و بدون دنده اجباری هستند. با این حال، یک اینورتر بالابر حلقه باز 80-90٪ از این عملکرد را با پیچیدگی نصب به طور قابل توجهی کمتر ارائه می دهد. شما هزینه رمزگذار، کابل های بازخورد شکننده و بردهای رابط را حذف می کنید. این فناوری بردار بدون حسگر را برای ماشین‌های کشش دنده‌ای و پروژه‌های مدرن‌سازی با سرعت کم که در آن نصب رمزگذار از نظر فیزیکی غیرعملی است، ایده‌آل می‌کند.

معیارهای موفقیت حیاتی برای کاربردهای آسانسور

ارزیابی یک اینورتر مستلزم بررسی مشخصات خام گذشته است. شما باید قابلیت‌های خاص اینورتر را مستقیماً با تجربه مسافر، معیارهای ایمنی عملیاتی و قابلیت اطمینان طولانی مدت تجهیزات ترسیم کنید. درایو باید ریاضیات بردار پیچیده را به یک سواری نرم و غیرقابل توجه تبدیل کند.

راه اندازی گشتاور و جلوگیری از برگشت

عقبگرد زمانی اتفاق می افتد که کابین آسانسور قبل از اینکه موتور گشتاور کافی برای نگه داشتن بار تولید کند، کمی پایین می آید. این یک تجربه وحشتناک برای مسافران ایجاد می کند. درایوهای بردار بدون سنسور با پیش‌گردش موتور از این امر جلوگیری می‌کنند. اینورتر مقدار دقیق جریان DC را قبل از بلند شدن کامل ترمز مکانیکی به استاتور تزریق می کند. اغلب از ورودی های سنسورهای وزن بار در زیر کابین استفاده می کند. درایو گشتاور دقیق مورد نیاز برای نگه داشتن وزن مخصوص را محاسبه می کند. هنگامی که کنتاکتور ترمز باز می شود، موتور در حال حاضر بار را کاملاً ثابت نگه می دارد.

تکنسین های میدانی پارامترهای خاصی را برای بهینه سازی این دنباله تنظیم می کنند:

• تاخیر آزاد کردن ترمز: زمانی که درایو پس از تزریق جریان DC قبل از فرمان باز کردن ترمز منتظر می ماند.

• زمان نگه داشتن سرعت صفر: مدت زمانی که درایو موتور را با سرعت صفر نگه می دارد در حالی که کفش های ترمز به طور فیزیکی جمع می شوند.

• فرکانس راه اندازی: فرکانس اولیه اعمال شده برای غلبه بر اصطکاک استاتیک در گیربکس و شیارها.

راحتی سواری: نرخ تند و شتاب

آسایش انسان در آسانسور به کنترل میزان تغییر شتاب بستگی دارد که به نام تند و سریع شناخته می شود. افزایش ناگهانی گشتاور باعث لرزش می شود. اینورتر این را از طریق پروفایل منحنی S پیشرفته مدیریت می کند. کنترل‌کننده‌های آسانسور چهار نرخ تند و سریع متمایز را در طول مشخصات پرواز تعریف می‌کنند. J1 انتقال از سرعت صفر به شتاب ثابت را کنترل می کند. J2 انتقال از شتاب به حداکثر سرعت را هموار می کند. J3 تغییر از حداکثر سرعت به کاهش سرعت را مدیریت می کند. J4 رویکرد نهایی به سرعت صفر را کاهش می دهد.

اینورتر باید این چهار فرمان حرکتی متمایز را به طور یکپارچه پردازش کند. ریزپردازنده درایو انتقال بین این فازها را هموار می کند. همراه با پاسخ سریع گشتاور، منحنی S تضمین می کند که موتور به طور کامل فرمان سرعت از کنترل کننده آسانسور را دنبال می کند. مسافران به جای کشش مکانیکی، سر خوردن بدون درز را احساس می کنند. اگر پردازش داخلی درایو خیلی کند باشد، موتور از فرکانس هدف فراتر رفته و باعث می‌شود کابین روی طناب‌ها بپرد.

بهره وری انرژی و بهینه سازی شار

آسانسورها بارهای بسیار متغیری را تجربه می کنند. یک کابین خالی که به سمت پایین حرکت می کند به تلاش موتور بسیار کمی نیاز دارد زیرا وزنه تعادل وزنه های سنگین را بلند می کند. توانایی درایو برای تخمین شار و لغزش، بهینه‌سازی شار پویا را ممکن می‌سازد. در این شرایط بار سبک، درایو به طور خودکار جریان مغناطیسی ارسال شده به موتور را کاهش می دهد. این مدیریت هوشمند توان به طور قابل توجهی تنش حرارتی روی سیم‌پیچ‌های موتور را کاهش می‌دهد. همچنین باعث صرفه جویی قابل اندازه گیری انرژی در طول عمر سیستم آسانسور می شود.

واقعیت های پیاده سازی و ریسک های پذیرش

استقرار فناوری برداری بدون حسگر یک عملیات plug-and-play نیست. در حین نصب باید موانع فنی خاصی را برطرف کنید. نادیده گرفتن این واقعیت ها منجر به خرابی سیستم، تحویل گشتاور نامنظم، تراز ضعیف یا خطاهای مکرر درایو می شود.

ضرورت تنظیم خودکار موتور دقیق

الگوریتم برداری بدون حسگر بدون اطلاعات دقیق موتور کاملاً بی فایده است. شما نمی توانید به سادگی اسب بخار پلاک نام را وارد کنید و انتظار داشته باشید که کار کند. درایو به تنظیم خودکار دقیق در هنگام راه اندازی نیاز دارد تا الگوریتم داخلی خود را با موتور خاص کنترل شده مطابقت دهد. درایو باید مقاومت استاتور، مقاومت روتور، اندوکتانس متقابل و اندوکتانس نشتی را اندازه گیری کند.

1. تنظیم استاتیک: درایو جریان DC را بدون چرخش شفت به موتور تزریق می کند. این مقادیر مقاومت پایه را اندازه گیری می کند. زمانی مفید است که طناب ها را نتوان از نوار کششی جدا کرد.

2. تنظیم پویا: درایو موتور را جدا از بار می چرخاند. این به طور دقیق اندوکتانس را اندازه گیری می کند و مشخصات لغزش دقیق را محاسبه می کند. هنگام اجرای یک کوک خودکار پویا، باید طناب ها را به صورت فیزیکی از روی نوار کششی بلند کنید. موتور باید آزادانه و بدون بار بچرخد. درایو موتور را تا سرعت پایه خود راه اندازی می کند و نقطه دقیقی را که میدان مغناطیسی اشباع می شود اندازه گیری می کند. این جریان بدون بار را تعیین می کند که خط پایه برای همه محاسبات شار است.

3. جبران حرارتی: درایوهای خوب با گرم شدن موتور، مدل موتور داخلی خود را تنظیم می کنند و تغییرات مقاومت مس را در هنگام استفاده زیاد جبران می کنند.

سیم کشی و تداخل الکترومغناطیسی (EMI)

اتصال زمین و محافظ کابل مناسب غیر قابل مذاکره است. درایوهای برداری بدون حسگر سیگنال های مدولاسیون عرض پالس فرکانس بالا (PWM) تولید می کنند. این سیگنال ها تداخل الکترومغناطیسی ایجاد می کنند. اگر از کابل‌های موتور محافظ استفاده نکنید و آن‌ها را هم در موتور و هم در شاسی محرک به درستی زمین کنید، این EMI سیگنال‌های ولتاژ پایین در کنترل‌کننده آسانسور را خراب می‌کند. همچنین می تواند باعث خوانش نادرست در سنسورهای جریان خود درایو شود و دقت مدل موتور ریاضی را از بین ببرد.

محدودیت های تک موتوری

شما باید واقعیت الکتریکی کنترل برداری را درک کنید. از آنجایی که یک درایو برداری بدون حسگر به طور فعال جریان را بر اساس ویژگی های داخلی یک موتور خاص کنترل و کنترل می کند، در هر زمان فقط می تواند یک موتور را کنترل کند. اگر چندین موتور را به یک درایو متصل کنید، مدل ریاضی از بین می‌رود. درایو نمی تواند بین EMF پشتی موتور A و موتور B تمایز قائل شود. شما نمی توانید از این فناوری در تنظیمات چند موتوره موازی استفاده کنید. هر موتور به درایو بردار اختصاصی خود نیاز دارد.

ملاحظات اینورتر آسانسور تک فاز

بسیاری از آسانسورهای مسکونی یا تجاری سبک در ساختمان هایی کار می کنند که توسط برق تک فاز محدود می شوند. با استفاده از a اینورتر آسانسور تک فاز با کنترل برداری بدون سنسور نیاز به مهندسی دقیق دارد. ورودی تک فاز موج ولتاژ باس DC قابل توجهی ایجاد می کند. درایو باید دارای خازن های باس DC بزرگ باشد تا این امواج را صاف کند و پایداری گشتاور را حفظ کند. همچنین باید اعوجاج هارمونیک برگشتی به شبکه مسکونی را در نظر بگیرید. مهندسان اغلب مجبورند یک درایو سه فاز را تا 50 درصد کاهش دهند تا ورودی تک فاز را به طور ایمن مدیریت کنند و اطمینان حاصل کنند که دیودهای داخلی در هنگام شتاب زیاد گرم نمی شوند.

منبع یابی و تعیین یک اینورتر بالابر حلقه باز

تیم های تدارکات و مهندسان نوسازی باید چندین بعد حیاتی را هنگام انتخاب لیست کوتاه تولیدکنندگان ارزیابی کنند. جفت کردن درایو مناسب با موتور مناسب، قابلیت اطمینان طولانی مدت را تضمین می کند و از تماس های پرهزینه جلوگیری می کند.

قدرت پردازش و قابلیت های DSP

هسته هر درایو برداری، پردازنده سیگنال دیجیتال آن است. درایو باید تغییرات پیچیده ریاضی کلارک و پارک را در زمان واقعی انجام دهد. ریزپردازنده های پرسرعت یک ضرورت مطلق هستند. حلقه اجرا باید در محدوده زیر میلی ثانیه کار کند تا از تاخیر گشتاور جلوگیری شود. اگر پردازنده خیلی کند باشد، مدل موتور با روتور فیزیکی هماهنگ نیست. این منجر به لرزش، نویز صوتی و دقت پایین تراز کردن می شود. هنگام بررسی مشخصات فنی، همیشه سرعت پردازنده و پهنای باند حلقه فعلی درایو را بررسی کنید.

سازگاری Inverter-Duty در مقابل Vector-Duty Motor

مهندسان اغلب می پرسند که آیا یک موتور اینورتر استاندارد برای کنترل برداری بدون حسگر کافی است یا خیر. درایو می تواند موتورهای استاندارد اینورتر را کنترل کند. با این حال، برنامه های آسانسور بسیار خواستار هستند. درایو موتور را با گشتاور بالا و سرعت های بسیار کم در حالت های تراز و بازرسی کار می کند. فن های استاندارد محور محور نمی توانند خنک کننده کافی در فرکانس 2 یا 3 هرتز ارائه دهند. بنابراین، کاربردهای آسانسور اغلب به موتورهای وظیفه برداری اختصاصی مجهز به دمنده های خنک کننده مستقل و با سرعت ثابت نیاز دارند. این امر از تخریب عایق موتور به دلیل تجمع گرمای بیش از حد در حین کار با سرعت کم جلوگیری می کند.

نتیجه گیری

کنترل برداری بدون سنسور به عنوان انتخاب بهینه برای پروژه های نوسازی و آسانسورهای کم ارتفاع تا متوسط ​​می باشد. در جایی که نصب رمزگذار مقرون به صرفه یا از نظر فیزیکی غیرعملی است، کیفیت سواری استثنایی و کنترل دقیق گشتاور را ارائه می دهد. موفقیت به طور کامل به قدرت پردازش درایو و دقت فرآیند تنظیم خودکار موتور بستگی دارد. هنگامی که این درایوها به درستی راه اندازی شوند، عقبگرد را حذف می کنند، پروفایل های شتاب را صاف می کنند و هزینه های نگهداری طولانی مدت را کاهش می دهند.

انتخاب درایو خود را بر اساس گشتاور راه اندازی مورد نیاز قرار دهید، با هدف حداقل 150٪ در 0.5 هرتز. کیفیت نرم افزار تنظیم خودکار سازنده را ارزیابی کنید. اطمینان حاصل کنید که درایو دارای یکپارچگی بومی با کنترلرهای آسانسور است، از جمله منطق کنترل ترمز اختصاصی و ورودی های جبران وزن.

برای اطمینان از نصب موفقیت آمیز مراحل زیر را انجام دهید:

1. قبل از سفارش تجهیزات، یک ممیزی جامع موتور برای تأیید کلاس عایق، روش‌های خنک‌کننده و در دسترس بودن اطلاعات پلاک‌نام انجام دهید.

2. برای ثبت دقیق‌ترین اندازه‌گیری‌های اندوکتانس و لغزش، یک تنظیم خودکار دینامیک با موتور بدون طناب در هنگام راه‌اندازی انجام دهید.

3. بررسی کنید که سفت‌افزار درایو شامل پروفایل منحنی S آسانسور اختصاصی به جای پمپ صنعتی عمومی یا منطق فن است.

4. اگر با برق تک فاز مسکونی کار می کند، برای تأیید اندازه باس DC با مهندسان برنامه درایو مشورت کنید.

سوالات متداول

س: اینورتر آسانسور بردار بدون سنسور چیست؟

A: این یک درایو فرکانس متغیر است که از مدل های ریاضی پیشرفته برای تخمین سرعت موتور و شار مغناطیسی بدون رمزگذار چرخشی فیزیکی استفاده می کند. این کنترل گشتاور حلقه بسته را فراهم می کند و از شتاب صاف و تسطیح دقیق کف برای آسانسورهای مسافری اطمینان می دهد.

س: چگونه یک اینورتر بالابر حلقه باز از برگشت آسانسور جلوگیری می کند؟

A: اینورتر جریان DC را تزریق می کند تا قبل از بلند شدن ترمز مکانیکی، موتور را از قبل بچرخاند. با محاسبه وزن دقیق بار و اعمال فوری گشتاور مربوطه، کابین را در طول انتقال ترمز کاملاً ثابت نگه می دارد.

س: آیا یک درایو برداری بدون حسگر می تواند موتور را با سرعت صفر مطلق نگه دارد؟

پاسخ: خیر. در حالی که گشتاور بسیار خوبی در سرعت پایین ارائه می کند، نمی تواند بار معلق را در سرعت صفر مطلق بدون اتکا به ترمز مکانیکی به طور نامحدود نگه دارد. فقط یک سیستم حلقه بسته واقعی با یک رمزگذار می تواند به نگه داشتن سرعت صفر نامحدود دست یابد.

س: چرا تنظیم خودکار موتور برای کنترل برداری بدون حسگر حیاتی است؟

پاسخ: درایو کاملاً به یک مدل ریاضی داخلی موتور متکی است. تنظیم خودکار مقاومت دقیق استاتور، مقاومت روتور و اندوکتانس را اندازه گیری می کند. بدون این مقادیر دقیق، درایو نمی تواند لغزش را محاسبه کند یا گشتاور را به طور دقیق کنترل کند.

س: آیا می توانم از اینورتر آسانسور تک فاز با کنترل برداری بدون سنسور استفاده کنم؟

پاسخ: بله، اما نیاز به مهندسی دقیق دارد. درایو باید دارای خازن های باس DC قوی برای مدیریت ریپل ولتاژ باشد. برای مدیریت ایمن بار جریان افزایش یافته روی دیودهای ورودی، معمولاً باید یک درایو سه فاز را کاهش دهید.

س: آیا به یک موتور بردار اختصاصی نیاز دارم یا یک موتور اینورتر برای کنترل برداری بدون سنسور کافی است؟

پاسخ: در حالی که موتورهای اینورتر کار می کنند، کاربردهای آسانسور به گشتاور بالا در سرعت های بسیار پایین نیاز دارند. فن های شفت استاندارد نمی توانند موتور را در این سرعت ها خنک کنند. بنابراین، موتورهای بردار با دمنده خنک کننده مستقل برای جلوگیری از گرمای بیش از حد توصیه می شود.

س: چرا یک درایو برداری بدون حسگر می تواند در هر زمان فقط یک موتور را کنترل کند؟

A: الگوریتم درایو بر خواندن بازخورد EMF خاص و جریان از یک موتور تکی برای محاسبه موقعیت روتور است. اتصال چند موتور این بازخورد را به هم می زند و باعث می شود مدل ریاضی به طور کامل از کار بیفتد.