چه داده های بار هنگام انتخاب یک اینورتر درایو بالابر اهمیت دارد؟

اندازه‌گیری کنترل‌کننده موتور آسانسور صرفاً بر اساس داده‌های اصلی پلاک موتور، خطرات عملیاتی عمده را معرفی می‌کند. تکیه بر توان استاتیک اسب بخار یا درجه بندی کیلووات، نیروهای دینامیکی پیچیده در حمل و نقل عمودی را نادیده می گیرد. هنگامی که مهندسان از روش‌های اندازه‌گیری درایو فرکانس متغیر عمومی استفاده می‌کنند، معمولاً با یکی از دو نتیجه پرهزینه مواجه می‌شوند. اولین مورد کوچک بودن اندازه است که منجر به خطاهای مکرر، حوادث عقبگرد و کیفیت پایین سواری می شود. مورد دوم، تعیین بیش از حد است که سرمایه را صرف ظرفیت الکتریکی غیرضروری و زیرساخت های خنک کننده بزرگ می کند.

برای جلوگیری از این افراط‌ها، باید معیارهای بارگذاری واقعی و خاص را تحلیل کنید. وزن‌های متغیر، چرخه‌های کاری تهاجمی، عدم تعادل سیستم مکانیکی، و نیازهای برق اضطراری، نیازهای فیزیکی اعمال شده بر روی کنترلر را دیکته می‌کنند. ارزیابی این پروفایل‌های بار پویا به شما امکان می‌دهد یک مورد ساخته شده را انتخاب کنید اینورتر درایو بالابر که ایمنی کامل سرنشینان را تضمین می کند، بهره وری انرژی را به حداکثر می رساند و مطابق با قوانین سختگیرانه آسانسور است.

خوراکی های کلیدی

• پیک در مقابل تقاضای پیوسته: انتخاب یک اینورتر درایو بالابر مستلزم اولویت دادن به ظرفیت اضافه بار کوتاه مدت (پیک جریان در حین شتاب) نسبت به جریان جاری مداوم است.

• یکپارچه سازی بار-وزن: درایوهای پیشرفته باید به طور یکپارچه با دستگاه های توزین بار زیر خودرو یا طناب برای اعمال پیش گشتاور دقیق و جلوگیری از برگشت به عقب ارتباط برقرار کنند.

• ضرورت حلقه بسته: برای محیط‌هایی با بارهای بسیار متغیر، یک اینورتر بالابر حلقه بسته برای حفظ کنترل سرعت صفر و تسطیح دقیق کف ضروری است.

• اندازه‌گیری برق اضطراری: داده‌های بار دقیق برای اندازه‌گیری صحیح منابع تغذیه اضطراری (UPS) و سیستم‌های باتری برای دستگاه‌های نجات خودکار (ARD) قابل مذاکره نیست.

• بهینه سازی هزینه: تعریف دقیق کلاس بار در اوایل فرآیند مشخصات، از طراحی بیش از حد گران قیمت جلوگیری می کند و در عین حال اطمینان حاصل می شود که درایو با واقعیت های عملیاتی واقعی مطابقت دارد.

نقش داده های بار در انتخاب اینورتر درایو بالابر

داده های بار دقیق به عنوان طرح اساسی برای نصب موفق آسانسور یا پروژه مدرن سازی عمل می کند. داده های بار خوب بسیار فراتر از ظرفیت حداکثر وزن ساده است. این نیاز به دانه بندی بالا، ثبت عدم تعادل مکانیکی دقیق، پروفایل های شتاب و مدل سازی بدترین سناریو دارد. هنگامی که داده های دقیق را جمع آوری می کنید، معیارهای موفقیت واضحی را برای سیستم تعیین می کنید. این داده ها دیکته می کند که چگونه کنترل کننده خروجی جریان را مدیریت کند، اتلاف حرارتی را مدیریت کند و به تغییرات مکانیکی ناگهانی واکنش نشان دهد.

مهندسان میدانی می‌دانند که وارد شدن به موتورخانه و خواندن برچسب 20 اسب بخار در یک دستگاه DC قدیمی، دستوری برای شکست است. شما باید جرم معلق، نسبت طناب زدن و اصطکاک ریل های راهنما را محاسبه کنید. بدون این داده های گرانول، خطر خرابی زودهنگام تجهیزات و به خطر افتادن ایمنی مسافران را دارید. درایو باید واقعیت فیزیکی شفت را کنترل کند، نه فقط اعداد نظری روی یک تکه کاغذ.

بارهای استاتیک در مقابل بارهای دینامیکی

درک تفاوت اساسی بین بارهای استاتیکی و دینامیکی، مشخصات صحیح تجهیزات را دیکته می کند. بار استاتیک به وزن ثابت و بدون تغییر اجزای فیزیکی آسانسور اشاره دارد. این شامل کابین خالی، زنجیر، طناب های تعلیق، کابل های مسافرتی و وزنه تعادل است. اگر آسانسور به سادگی بدون حرکت در یک شفت آویزان شود، بار استاتیک تنها نیرویی است که بر موتور و ترمز وارد می کند.

بارهای دینامیکی نیروهای فیزیکی کاملاً متفاوتی را وارد می کنند. هنگامی که آسانسور شروع به حرکت می کند، باید بر اصطکاک استاتیکی (ساقه) و اینرسی عظیم کل سیستم مکانیکی غلبه کند. در طول شتاب، کاهش سرعت و سفر با سرعت بالا، نیروهای دینامیکی وزن موثری را که موتور باید تحمل کند، چند برابر می کند. کابینی که به صورت ایستا 5000 پوند وزن دارد ممکن است نیرویی معادل 8000 پوند در طول یک فاز شتاب سریع به موتور وارد کند. داده‌های بار دقیق این پیک‌های دینامیکی را مدل‌سازی می‌کند و اطمینان می‌دهد که کنترل‌کننده فضای سر الکتریکی برای فشار دادن جریان مورد نیاز بدون خاموش شدن آفلاین دارد.

نسبت طناب زدن را در نظر بگیرید. یک ماشین طناب دار 2:1 با سرعتی نصف حرکت می کند اما در مقایسه با یک ماشین طناب دار 1:1 دو برابر وزن خود را بلند می کند. اینرسی دینامیکی بر اساس این آرایش مکانیکی کاملاً تغییر می کند. اندازه درایو باید به گونه ای باشد که مشخصات اینرسی خاص سیستم طناب زدن را کنترل کند، نه فقط وزن خام کابین.

تأثیر بارهای متغیر بر عملکرد VFD درایو آسانسور

درایوهای AC صنعتی استاندارد برای راه اندازی فن ها، پمپ ها و نوار نقاله ها ساخته شده اند. این برنامه ها دارای بارهای قابل پیش بینی و نسبتا ثابت هستند. آسانسورها در واقعیتی کاملاً متفاوت کار می کنند. یک VFD درایو آسانسور باید جابجایی بار سریع و غیرقابل پیش بینی را انجام دهد. یک تاکسی ممکن است کاملاً خالی به سمت بالا حرکت کند و سپس مملو از محموله های سنگین به سمت پایین حرکت کند. درایوهای عمومی با این تغییرات بار خشونت آمیز دست و پنجه نرم می کنند، زیرا الگوریتم های داخلی آنها برای عملکرد حالت پایدار تنظیم شده است.

هنگامی که با تغییر وزن ناگهانی مواجه می‌شوید، یک درایو استاندارد اغلب بیش از حد یا کمتر جبران می‌کند که منجر به تکان‌های شدید یا توقف موتور می‌شود. اینورترهای بالابر ساخته شده این مشکل را با تنظیم دینامیکی فرکانس و ولتاژ در زمان واقعی حل می کنند. آنها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تبدیل‌های فرکانس دقیق را در یک طیف عظیم، معمولاً از 1 تا 800 هرتز انجام دهند. هنگامی که یک جابجایی بار ناگهانی رخ می دهد، اینورتر اختصاصی فوراً بردار گشتاور لازم را دوباره محاسبه می کند. شار مغناطیسی موتور را برای مطابقت با نیاز فیزیکی دقیق وزن متغیر تنظیم می کند.

معیارهای بار اساسی برای تعیین یک اینورتر آسانسور

مهندسان باید چندین بعد خاص از داده های بار را قبل از انتخاب یک کنترل کننده در فهرست کوتاه ارزیابی کنند. شما نمی توانید به سادگی امتیاز اسب بخار موتور را با رتبه اسب بخار درایو مطابقت دهید. شما باید نقاط داده را به ویژگی‌ها به نتایج تقسیم کنید و معیارهای الکتریکی خاص را مستقیماً به عملکرد فیزیکی کابین آسانسور مرتبط کنید.

اوج جریان (ظرفیت اضافه بار) در مقابل جریان پیوسته

رایج ترین خطای اندازه در حمل و نقل عمودی، انتخاب یک درایو بر اساس جریان مداوم در حال اجرا است. آسانسورها زمان بسیار کمی را در حالت مداوم و ثابت صرف می کنند. عملکرد آنها تقریباً به طور کامل شامل شروع، شتاب، کاهش سرعت و توقف است. بنابراین، امتیاز جریان اوج، معیار اصلی موفقیت است.

کاربردهای آسانسور معمولاً به اینورترهایی با ظرفیت اضافه بار 150٪ تا 200٪ برای مدت زمانی بین 10 تا 60 ثانیه نیاز دارند. هنگامی که ترمز بلند می شود و موتور شروع به چرخاندن چرخ می کند، برای غلبه بر اینرسی نیاز به جریان عظیمی دارد. اگر یک VFD صنعتی استاندارد را مشخص کنید که فقط 110 درصد ظرفیت اضافه بار را برای 60 ثانیه ارائه می دهد، درایو در جریان اضافه در هنگام استارت با بارگذاری کامل خراب می شود. اختصاص داده شده اینورتر آسانسور به طور فیزیکی با خازن‌های بزرگتر و ماژول‌های قدرت قوی‌تر ساخته شده است تا به طور خاص این نوسانات شدید و کوتاه‌مدت جریان را بدون آسیب‌دیدگی داخلی کنترل کند.

برای محاسبه نیاز واقعی پیک جریان، باید این مراحل خاص را در طول بررسی سایت دنبال کنید:

1. وزن دقیق کابین خالی و مجموعه زنجیر را اندازه بگیرید.

2. حداکثر ظرفیت مسافر یا بار را بر اساس متراژ مربع سکو محاسبه کنید.

3. درصد اضافه تعادل وزنه تعادل (معمولاً 40 تا 50 درصد) را تعیین کنید.

4. فاکتور راندمان مکانیکی گیربکس (در صورت دنده) یا چرخ دنده مستقیم (در صورت بدون دنده).

5. ضریب ضریب 1.5x تا 2.0x را در کشش جریان پیوسته اعمال کنید تا امتیاز اوج اضافه بار مورد نیاز را تعیین کنید.

چرخه وظیفه و اتلاف حرارتی

داده‌های بار باید شامل چرخه کار پیش‌بینی‌شده باشد، که معمولاً با شروع موتور در ساعت اندازه‌گیری می‌شود. چرخه های شروع/توقف فرکانس بالا، فشار حرارتی بسیار زیادی را بر ترانزیستورهای دوقطبی گیت عایق (IGBT) اینورتر وارد می کند. هر بار که درایو پیک جریان را برای شتاب دادن به کابین فشار می‌دهد، دمای اتصال IGBT افزایش می‌یابد. اگر آسانسور قبل از اینکه سینک حرارتی بتواند انرژی حرارتی را از بین ببرد، متوقف شود و دوباره راه اندازی شود، دمای داخلی ترکیب می شود.

باید بر اساس سفرهای مورد انتظار در ساعت، سرمایش یا کاهش دمای مورد نیاز را محاسبه کنید. درایو نصب شده در یک ساختمان مسکونی کم تردد با واقعیت حرارتی بسیار متفاوتی نسبت به درایو مشابه نصب شده در یک بیمارستان تجاری پرتردد مواجه است. اگر داده‌های بار نشان می‌دهد که 180 شروع در ساعت است، ممکن است لازم باشد درایو را بزرگ‌تر کنید تا یک هیت سینک بزرگ‌تر به دست آورید، یا باید خنک‌کننده اضافی با هوای اجباری را در اتاق ماشین برای جلوگیری از خاموش شدن حرارتی مشخص کنید.

تعادل وزنه و بارهای احیا کننده

سیستم های آسانسور از یک وزنه تعادل برای متعادل کردن بار استفاده می کنند که معمولاً بین 40 تا 50 درصد از کل ظرفیت کابین تنظیم می شود. این تعادل مکانیکی تعیین می کند که موتور در حال مصرف برق (موتورینگ) یا تولید نیرو (در حال بازسازی) باشد. اگر یک کابین خالی به سمت بالا حرکت کند، وزنه تعادل سنگین تر آن را به سمت پایین می کشد. موتور به عنوان یک ژنراتور عمل می کند و سیستم را عقب نگه می دارد تا از سرعت بیش از حد جلوگیری کند. هنگامی که یک کابین کاملاً بارگیری شده به سمت پایین حرکت می کند، همین اتفاق می افتد.

این انرژی احیا کننده باید جایی برود. اگر درایو نتواند آن را از بین ببرد، ولتاژ باس DC افزایش می یابد و باعث ایجاد خطای فاجعه بار اضافه ولتاژ می شود. داده های بار دقیقاً به شما می گوید که سیستم چقدر انرژی احیا کننده تولید خواهد کرد. بر اساس این داده ها، شما باید نیاز به مقاومت های ترمز پویا را ارزیابی کنید، که انرژی اضافی را به عنوان گرما می سوزانند، یا یک سیستم محرکه کاملا احیا کننده که نیروی پاک را به شبکه برق ساختمان برمی گرداند.

عملیات نجات اضطراری: UPS و نیازهای بار باتری

کدهای ایمنی مدرن نیاز به آسانسور برای تخلیه ایمن مسافران در هنگام قطع برق کامل دارند. این به یک دستگاه نجات خودکار (ARD) نیاز دارد که توسط یک منبع تغذیه بدون وقفه (UPS) یا یک بانک باتری اختصاصی تغذیه شود. داده‌های دقیق حداکثر بار برای اندازه‌گیری این سیستم‌های اضطراری غیرقابل مذاکره است.

حداکثر بار دینامیکی میزان توان و ولتاژ اینورتر خاص مورد نیاز برای پشتیبان گیری باتری را دیکته می کند. در هنگام قطع برق، ARD DC ولتاژ پایین را مستقیماً به باس DC درایو می دهد. سپس درایو باید مسیر کمترین مقاومت را بر اساس عدم تعادل بار فعلی تعیین کند، ترمز را با دقت رها کرده و کابین را با سرعت کم به نزدیکترین طبقه حرکت دهد. اگر داده‌های بار نادرست باشد، اندازه یو پی اس کم می‌شود، باتری‌ها بلافاصله تحت فشار جریان اوج تخلیه می‌شوند و مسافران در دام می‌مانند.

نیازهای پیشرفته بار-وزن و پیش گشتاور

برای دستیابی به کیفیت سواری عالی، کنترلر باید قبل از رها شدن ترمز مکانیکی، وزن کابین را دقیقاً بداند. این نیاز به ارتباط یکپارچه بین حسگرهای فیزیکی و منطق پردازش داخلی درایو دارد. روشی که اینورتر این داده‌های فیزیکی را مدیریت می‌کند تعیین می‌کند که آسانسور به آرامی حرکت می‌کند یا به شدت تکان می‌خورد.

ارتباط با دستگاه های بار توزین

سیستم های آسانسور از سلول های بار بسیار حساس برای اندازه گیری وزن مسافر یا بار استفاده می کنند. این سنسورها معمولاً در زیر کف کابین، روی کراس‌هد نصب می‌شوند یا مستقیماً به طناب‌های تعلیق متصل می‌شوند. با وارد شدن وزن به کابین، کرنش سنج های داخل لودسل کمی تغییر شکل می دهند. این تغییر شکل مقاومت الکتریکی آنها را تغییر می دهد.

دستگاه توزین بار این تغییر فیزیکی را به یک سیگنال الکتریکی تبدیل کرده و مستقیماً به درایو منتقل می کند. روش های ارتباطی رایج شامل سیگنال های آنالوگ 0-10 ولت، حلقه های جریان 4-20 میلی آمپر یا پیام های CANbus دیجیتال است. ریزپردازنده درایو این داده های وزن بلادرنگ را می گیرد و آن را با وزن ثابت شناخته شده وزنه تعادل مقایسه می کند. عدم تعادل جهت دقیق سیستم را در میلی ثانیه محاسبه می کند و موتور را برای مقدار دقیق کار مورد نیاز آماده می کند.

چرا یک اینورتر بالابر حلقه بسته ضروری است؟

دانستن وزن تنها نیمی از نبرد است. اعمال نیروی صحیح مستلزم دقت مطلق است. اینجاست که یک اینورتر بالابر حلقه بسته ضروری می شود. یک سیستم حلقه بسته از یک رمزگذار چرخشی استفاده می کند که مستقیماً روی شفت موتور نصب شده است. این رمزگذار اطلاعات دقیق موقعیت روتور و سرعت را هزاران بار در ثانیه به درایو برمی گرداند.

با ترکیب داده های وزن بار با بازخورد رمزگذار، درایو عملکردی به نام پیش گشتاور را اجرا می کند. قبل از اینکه سیم‌پیچ‌های ترمز مکانیکی برای آزاد کردن ترمز فعال شوند، درایو مقدار دقیق جریان مورد نیاز برای نگه داشتن بار خاص را با سرعت صفر به موتور فشار می‌دهد. نتیجه بی عیب و نقص است. ترمز بلند می شود و کابین حتی یک میلی متر هم حرکت نمی کند. عقبگرد را به طور کامل حذف می کند، خروجی های کاملاً نرم را تضمین می کند و تسطیح دقیق کف را بدون توجه به اینکه کابین یک نفر یا حداکثر بار ظرفیت دارد، حفظ می کند.

ارزیابی اینورترهای درایو بالابر بر اساس نوع کاربرد

همه آسانسورها به یک هدف عمل نمی کنند و داده های بار انتخاب بین سطوح مختلف فناوری اینورتر را دیکته می کند. مورد استفاده خاص ساختمان به شدت بر ارزش کلی و مبادلات مفهومی که باید در طول فرآیند مشخصات انجام دهید تأثیر می گذارد.

آسانسورهای مسافری (کیفیت و دقت سواری)

در کاربردهای مسافری، به ویژه در ساختمان‌های تجاری مرتفع یا برج‌های مسکونی لوکس، راحتی انسان معیار اصلی است. داده‌های بار در اینجا به شدت بر روی نرخ‌های تند و سریع (نرخ تغییر شتاب) و پروفایل‌های منحنی S هموار متمرکز هستند. مسافران نسبت به حرکات یا لرزش های ناگهانی بسیار حساس هستند.

برای این کاربردها، مبادله به شدت به نفع سیستم های حلقه بسته پریمیوم نسبت به VFD های حلقه باز استاندارد است. داده‌های بار نشان می‌دهد که درایو باید پیش‌گشتاور بی‌نقصی را اجرا کند و دقت تراز میکرو میلی‌متری را حفظ کند تا از خطرات سفر در فرود کف جلوگیری شود. سرمایه‌گذاری در یک کنترل‌کننده سطح بالا مستقیماً در رضایت مستاجر و کاهش تماس‌های تعمیر و نگهداری مربوط به شکایات مربوط به کیفیت سواری نتیجه می‌دهد.

آسانسورهای باربری سنگین، باربری و مرکز داده

آسانسورهای باربری در یک محیط مکانیکی وحشیانه کار می کنند. داده‌های بار در اینجا بر وزن‌های متغیر شدید و بارگذاری ضربه تمرکز می‌کنند. آسانسور مرکز داده ای را در نظر بگیرید که قفسه های سرور سنگین و بسیار حساس را جابجا می کند، یا یک کابین حمل و نقل صنعتی که در آن یک لیفتراک 5000 پوندی مستقیماً روی سکو حرکت می کند تا یک پالت 4000 پوندی را بگذارد.

این سناریو شوک های دینامیکی عظیم و آنی ایجاد می کند. طناب های تعلیق کشیده می شوند، شیار منحرف می شود و بار به شدت جابجا می شود. شما باید درایوهایی را مشخص کنید که قادر به مدیریت کلاس های بار صنعتی خاص هستند. بار به ندرت به طور مساوی توزیع می شود. انتخاب کلاس بار مناسب زود هنگام در این محیط های تخصصی از خرابی فاجعه بار درایو جلوگیری می کند. هنگامی که یک لیفتراک به طور ناگهانی هزاران پوند به داخل کابین می ریزد، اینورتر باید دارای قابلیت های تهاجمی اثبات گشتاور و ذخایر اضافه بار زیاد باشد تا کنترل موتور را حفظ کند.

خطرات پیاده سازی: مشکلات اندازه و مشخصات

حتی با داده های بار خوب، تیم های مهندسی و تدارکات اغلب در مرحله تصمیم گیری اشتباهات مهمی مرتکب می شوند. تفسیر نادرست داده ها یا اعمال قوانین عمومی صنعتی برای کاربردهای آسانسور منجر به خطرات قابل توجهی در پیاده سازی می شود.

طراحی بیش از حد کلاس های بار

وسوسه شدیدی وجود دارد که به حداکثر بار نظری نگاه کنید و یک درایو را مشخص کنید که بسیار بزرگ است فقط برای ایمن بودن. این رویکرد ریسک مالی قابل توجهی را به همراه دارد. تعیین یک درایو 100 اسب بخاری برای سیستمی که هرگز به طور واقعی از حداکثر قدرت دینامیکی 40 اسب بخار تجاوز نمی کند، سرمایه خود را در خود درایو، سیم کشی های بزرگتر، بریکرهای بزرگتر و کنتاکتورهای سنگین هدر می دهد.

اندازه مناسب نیازمند چارچوبی است که کنترل هزینه را با حاشیه ایمنی متعادل کند. شما باید تحلیل ترافیک واقعی ساختمان را تجزیه و تحلیل کنید. اگر سیستم مکانیکی یا ترافیک ساختمان هرگز به حداکثر تئوری نرسد، می‌توانید با خیال راحت درایوی را تعیین کنید که با اوج تقاضای واقعی مطابقت داشته باشد و در عین حال ضریب ایمنی اضافه بار 150% مورد نیاز کد را حفظ کنید.

دست کم گرفتن چرخه های شروع/توقف فرکانس بالا

در مقابل، نادیده گرفتن داده های چرخه وظیفه منجر به خرابی زودرس اینورتر می شود. اگر درایو را صرفاً بر اساس وزن اوج اندازه گیری کنید اما این واقعیت را در نظر نگیرید که آسانسور 200 بار در ساعت کار می کند، درایو می سوزد. محدودیت های حرارتی IGBT ها به سرعت از بین خواهد رفت.

استراتژی کاهش، مدل سازی حرارتی اجباری است. شما باید منحنی های درجه بندی خاص سازنده را برای دما و ارتفاع محیط بررسی کنید. اگر اتاق ماشین بدون تهویه مطبوع است و در تابستان به 105 درجه فارنهایت (40 درجه سانتیگراد) می رسد، یا اگر ساختمان در ارتفاع بالایی قرار دارد که هوا رقیقتر است و در خنک کردن هیت سینک موثر نیست، باید ظرفیت درایو را کاهش دهید. یک درایو با سرعت 50 آمپر در سطح دریا در یک اتاق خنک تنها ممکن است به طور ایمن 40 آمپر را در یک محیط گرم و در ارتفاع بالا تولید کند.

نتیجه گیری

1. الگوهای ترافیک ساختمان خود را بررسی کنید تا روشن شدن دقیق موتور در ساعت و چرخه کار مورد نیاز برای کنترلر جدید را تعیین کنید.

2. قبل از نهایی کردن مشخصات ظرفیت درایو، بارهای استاتیکی و دینامیکی کابین را با استفاده از لودسل های کالیبره شده اندازه گیری کنید.

3. بر اساس حداکثر دمای محیط تابستانی و ارتفاع جغرافیایی اتاق ماشین خود، منحنی های درجه بندی ویژه برنامه را از سازنده اینورتر درخواست کنید.

4. پروتکل های ارتباطی (آنالوگ در مقابل CANbus) بین سنسورهای وزن بار انتخابی و برد کنترل اینورتر را بررسی کنید تا از یکپارچگی یکپارچه قبل از گشتاور اطمینان حاصل کنید.

سوالات متداول

س: تفاوت بین یک VFD استاندارد و یک اینورتر درایو بالابر اختصاصی چیست؟

A: یک VFD استاندارد برای بارهای حالت پایدار مانند پمپ ها و فن ها طراحی شده است. یک اینورتر بالابر اختصاصی دارای نرم‌افزار تخصصی برای قابلیت‌های پیش از گشتاور، ظرفیت‌های اضافه بار زیاد کوتاه‌مدت (تا 200٪) و تنظیمات فرکانس دینامیکی است. این به طور خاص برای کنترل بارهای متغیر سریع و غیرقابل پیش بینی طراحی شده است و با قوانین ایمنی آسانسور در مورد کنترل ترمز و نظارت بر کنتاکتور موتور مطابقت دارد.

س: چگونه یک اینورتر بالابر حلقه بسته از برگشت آسانسور جلوگیری می کند؟

A: با ترکیب داده های وزن بلادرنگ از لودسل ها با داده های دقیق موقعیت روتور از یک رمزگذار موتور، از بازگشت به عقب جلوگیری می کند. قبل از رها شدن ترمز مکانیکی، اینورتر عدم تعادل جهت دقیق را محاسبه می کند و جریان لازم را برای نگه داشتن موتور در سرعت صفر مطلق فشار می دهد. هنگامی که ترمز بلند می شود، بار به طور کامل توسط میدان مغناطیسی پشتیبانی می شود.

س: چرا ظرفیت اضافه بار مهمتر از توان مداوم برای VFD درایو آسانسور است؟

پاسخ: آسانسورها به ندرت در حالت پیوسته و ثابت کار می کنند. بیشترین تقاضای الکتریکی در مرحله شتاب اولیه رخ می دهد، جایی که موتور باید بر اصطکاک استاتیکی عظیم (ساقه) و اینرسی کابین، طناب ها و وزنه تعادل غلبه کند. ظرفیت اضافه بار بالا تضمین می‌کند که درایو می‌تواند این افزایش انرژی کوتاه‌مدت را بدون خاموش شدن ارائه دهد.

س: دستگاه های توزین بار چگونه با اینورتر آسانسور ارتباط برقرار می کنند؟

A: لودسل های نصب شده در زیر کف کابین یا روی طناب های تعلیق، فشار فیزیکی را با اضافه شدن وزن اندازه گیری می کنند. آنها این تغییر شکل فیزیکی را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کنند. اینها از طریق سیگنال های آنالوگ 0-10 ولت، حلقه های جریان 4-20 میلی آمپر یا پروتکل های دیجیتال CANbus به اینورتر منتقل می شوند و به درایو اجازه می دهند تا محاسبات پیش بارگذاری در زمان واقعی را انجام دهد.

س: آیا می توانم از یک اینورتر استاندارد برای آسانسور بارهای سنگین استفاده کنم؟

پاسخ: خیر. آسانسورهای بارهای سنگین بارهای متغیر شدید و ضربه های شدید ضربه را تجربه می کنند، مانند سوار شدن لیفتراک به داخل کابین. اینورترهای استاندارد فاقد الگوریتم‌های اثبات‌کننده گشتاور تهاجمی و مدیریت ترمز احیاکننده قوی مورد نیاز برای انجام این تغییرات دینامیکی عظیم هستند که منجر به توقف موتور، خرابی‌های خطا و خطرات ایمنی شدید می‌شود.

س: چرخه وظیفه چه نقشی در اندازه گیری اینورتر درایو بالابر دارد؟

A: چرخه وظیفه، اندازه گیری شده در سفر یا شروع در ساعت، بار حرارتی را بر روی اجزای داخلی درایو دیکته می کند. چرخه های شروع/توقف با فرکانس بالا گرمای شدید تولید می کنند. اگر چرخه کار زیاد است، باید یک درایو با هیت سینک فیزیکی بزرگتر یا خنک کننده فعال برای جلوگیری از اضافه بار حرارتی و خرابی زودرس سخت افزار مشخص کنید.

س: داده های بار چگونه بر اندازه یک UPS یا پشتیبان باتری آسانسور تأثیر می گذارد؟

A: حداکثر بار دینامیکی قدرت دقیق و ولتاژ اینورتر مورد نیاز برای یک دستگاه نجات خودکار (ARD) را تعیین می کند. در هنگام قطع برق، ARD باید به اندازه کافی DC ولتاژ پایین را تامین کند تا ترمز را آزاد کند و سنگین ترین عدم تعادل بار ممکن را به نزدیکترین طبقه منتقل کند. باتری های کم حجم در زمان اوج تقاضا فوراً از کار می افتند.